Projekt „Architektura bez stresu: biura które nie wyczerpują” autorstwa Vladyslavy Vambol, studentki II roku architektury na Wydziale Budownictwa i Architektury Politechniki Lubelskiej, powstał w ramach zajęć „Projektowanie budynków użyteczności publicznej” pod kierunkiem arch. Wojciecha Jabłońskiego. To przemyślana koncepcja obiektu biurowego, w której szczególną uwagę poświęcono relacji między przestrzenią pracy a dobrostanem użytkowników. Projekt pokazuje, jak decyzje architektoniczne mogą wpływać na komfort, organizację pracy oraz codzienne doświadczenie osób korzystających z budynku.
Architektura bez stresu: biura które nie wyczerpują
© Vladyslava Vambol
Wielofunkcyjność i czytelny podział przestrzeni
Podstawą koncepcji jest wyraźne zróżnicowanie funkcji poszczególnych stref budynku. Parter zaprojektowano jako przestrzeń otwartą i ogólnodostępną, w której znalazła się strefa usługowa obejmująca lokale handlowe oraz gastronomiczne. Program ten odpowiada zarówno na potrzeby pracowników biur, jak i użytkowników zewnętrznych. Istotnym elementem jest wprowadzenie niezależnych wejść do poszczególnych lokali, co umożliwia racjonalne rozdzielenie funkcji i poprawia organizację ruchu. Uzupełnienie funkcji biurowych o handel i gastronomię zwiększa elastyczność użytkowania obiektu oraz jego dostępność w skali miejskiej.
Warto zwrócić uwagę, że jest to praca, która powstała na trzecim semestrze studiów i jest dopiero drugim kierunkowym przedmiotem projektowym w trakcie studiów oraz pierwszym kontaktem studentów z projektem tej skali
— podkreśla Wojciech Jabłoński,
prowadzacy zajęcia.
Architektura bez stresu: biura które nie wyczerpują
© Vladyslava Vambol
Gradacja prywatności jako narzędzie organizacji
Projekt zakłada konsekwentne strefowanie przestrzeni – od ogólnodostępnego parteru, przez półpubliczne przestrzenie holu i klatki schodowej, aż po półprywatne strefy biurowe. Takie rozwiązanie wspiera czytelność układu funkcjonalnego i wpływa na bezpieczeństwo użytkowników. Wyraźna gradacja dostępności przekłada się również na większą atrakcyjność parteru jako przestrzeni publicznej, aktywizującej otoczenie budynku.
Autorka wykazała się dużą wrażliwością projektową – projekt bardzo dobrze odpowiada skali miejsca i bardzo dobrze odwołuje się do warunków urbanistycznych lokalizacji – nawiązuje do linii zabudowy istniejących budynków użyteczności publicznej, odwołuje się do skali powstającej w otoczeniu zabudowy, zachowuje w maksymalnym stopniu istniejący szpaler drzew poprzez starannie zaprojektowaną obsługę komunikacyjną
— dodaje Wojciech Jabłoński.
Architektura bez stresu: biura które nie wyczerpują
© Vladyslava Vambol
Geometria elewacji a komfort pracy
Jednym z kluczowych elementów projektu jest sposób kształtowania elewacji. Okna na kondygnacjach biurowych zaprojektowano pod skosem, co wprowadza dynamiczny rysunek bryły. Rozwiązanie to pełni jednocześnie funkcję użytkową. Odpowiedni kąt nachylenia tafli szkła umożliwia optymalne doświetlenie wnętrz światłem dziennym, co sprzyja koncentracji i wpływa na warunki pracy. Jednocześnie ograniczone zostaje zjawisko powstawania refleksów na ekranach komputerów, co ma znaczenie dla ergonomii przestrzeni biurowej.
Architektura bez stresu: biura które nie wyczerpują
© Vladyslava Vambol
Tarasy jako integralna część struktury
Ważnym elementem koncepcji są tarasy wkomponowane w uskokową formę budynku. Stanowią one dostępne dla użytkowników przestrzenie zewnętrzne, które umożliwiają przerwy w pracy na świeżym powietrzu. Ich obecność wspiera regenerację, sprzyja ograniczaniu zmęczenia oraz wpływa na organizację dnia pracy. Układ tarasowy pozwala również na rozbicie skali budynku w odbiorze od strony ulicy, co zmniejsza efekt jego monumentalności.
Na uwagę zasługuje również świadome projektowanie form elewacji budynku, w którym poszczególne części — usługowo-handlowa parteru, gastronomiczna oraz biurowa zostały rozwiązane w inny sposób, ale cały czas spójny. Również wertykalne podziały części biurowej są nie tylko ozdobną częścią elewacji, ale stanowią świadome kształtowanie efektów świetlnych we wnętrzu budynku, w których unika się bezpośredniego promieniowania elewacji
— podkreśla Wojciech Jabłoński.
Architektura bez stresu: biura które nie wyczerpują
© Vladyslava Vambol
Klatka schodowa jako przestrzeń społeczna
Centralnym punktem wnętrza jest klatka schodowa, prowadzona liniowo od parteru do najwyższej kondygnacji. Zaprojektowana w formie jednobiegowych schodów o amfiteatralnym charakterze, pełni nie tylko funkcję komunikacyjną. To przestrzeń, która umożliwia nieformalne spotkania, krótką pracę z laptopem czy chwilowy odpoczynek. Wprowadzenie zieleni do wnętrza wpływa na mikroklimat oraz jakość powietrza, a także kształtuje atmosferę sprzyjającą wyciszeniu.
Architektura bez stresu: biura które nie wyczerpują
© Vladyslava Vambol
Architektura wspierająca dobrostan
Projekt jest bardzo dobrym przykładem jak prostymi zabiegami przestrzennymi i funkcjonalnymi można zaprojektować architekturę o wysokich walorach estetycznych i opartej na dużej świadomości urbanistycznej
— podsumowuje Wojciech Jabłoński.
Celem projektu było stworzenie środowiska pracy, w którym granica między obowiązkami a regeneracją ulega zatarciu. Zaproponowane rozwiązania przestrzenne i funkcjonalne wskazują, że architektura może aktywnie wspierać komfort użytkowników, ich efektywność oraz zdrowie psychiczne.
