Projekt autorstwa Anastasii Kravchenko, studentki architektury wnętrz, przedstawia koncepcję adaptacji historycznej lizbońskiej kamienicy typu Pombalino na hotel butikowy o standardzie trzech gwiazdek. Praca powstała pod kierunkiem dr Julii Wleklińskiej. Głównym założeniem projektu było stworzenie przestrzeni hotelowej, która zachowuje historyczny charakter budynku, a jednocześnie odpowiada na współczesne potrzeby użytkowników. Koncepcja łączy elementy tradycyjnej architektury Lizbony z nowoczesnymi rozwiązaniami funkcjonalnymi, podkreślając wartość historycznych detali i materiałów.
rzut funkcjonalny 1 kondygnacja
© Anastasiia Kravchenko
dziedzictwo architektury pombalińskiej
Inspiracją dla projektu jest wyjątkowa historia architektury Lizbony. W 1755 roku miasto zostało niemal całkowicie zniszczone przez potężne trzęsienie ziemi, któremu towarzyszyły pożary oraz tsunami. Odbudową stolicy kierował markiz de Pombal, wprowadzając innowacyjne jak na swoje czasy rozwiązania urbanistyczne i konstrukcyjne.
Jednym z nich była gaiola pombalina – drewniany szkielet konstrukcyjny wbudowany w mury budynków, który zwiększał ich odporność na wstrząsy sejsmiczne. Ten system stał się jednym z najbardziej charakterystycznych elementów architektury dzielnicy Baixa i symbolem nowoczesnej, jak na XVIII wiek, myśli inżynieryjnej.
Projekt Anastasii Kravchenko wyróżnia się wrażliwym podejściem do historycznej tkanki architektonicznej oraz umiejętnym połączeniem tradycji z nowoczesnymi rozwiązaniami funkcjonalnymi.
Autorka projektu przeprowadziła wnikliwą analizę kontekstu historycznego i architektonicznego lizbońskiej zabudowy typu pombalino. Zaproponowana adaptacja pokazuje, że możliwe jest zachowanie autentycznego charakteru budynku przy jednoczesnym dostosowaniu go do współczesnych standardów użytkowych – podkreśla dr Julia Wleklińska.
Jak zaznacza promotorka, szczególnie interesującym elementem koncepcji jest wykorzystanie motywów portugalskich płytek azulejos jako inspiracji kolorystycznej dla poszczególnych kondygnacji, co pozwala zachować lokalny charakter wnętrz i budować spójną narrację przestrzenną hotelu.
adaptacja historycznej kamienicy
Projekt dotyczy budynku zlokalizowanego przy Rua da Assunção 88 w centrum lizbońskiej dzielnicy Baixa. Obiekt o powierzchni 744 m² powstał pod koniec XVII wieku i składa się z sześciu kondygnacji.
Pierwotnie parter przeznaczony był na lokale handlowe, natomiast wyższe kondygnacje pełniły funkcję mieszkalną. W projekcie adaptacji zachowano najważniejsze elementy historycznej struktury budynku, w tym:
-
oryginalne okna i ościeżnice,
-
drzwi balkonowe i wejściowe,
-
konstrukcyjne łuki na parterze,
-
historyczne mozaiki azulejos.
Dzięki temu możliwe było zachowanie autentycznego charakteru wnętrz, jednocześnie dostosowując przestrzeń do funkcji hotelowej.
pokój delux
© Anastasiia Kravchenko
pokoje hotelowe inspirowane portugalską ceramiką
Hotel zaprojektowano jako kameralny obiekt butikowy oferujący dziewięć pokoi, rozmieszczonych na trzech kondygnacjach. Wśród nich znajdują się:
-
trzy pokoje standardowe (w tym jeden typu twin),
-
trzy apartamenty suite, w tym jeden dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami,
-
trzy pokoje deluxe.
Każda kondygnacja otrzymała indywidualną kolorystykę inspirowaną portugalskimi płytkami azulejos.
Na drugiej kondygnacji dominują odcienie zieleni i błękitu, które wprowadzają atmosferę spokoju. Trzecie piętro utrzymane jest w beżach i brązach, tworząc bardziej przytulny i naturalny charakter wnętrz. Z kolei piąta kondygnacja wykorzystuje tonacje niebieskie, które nadają przestrzeni świeżość i lekkość.
Kolorystyka została bezpośrednio zainspirowana zachowanymi w budynku płytkami azulejos z roślinnymi motywami, które stanowią ważny element portugalskiej tradycji dekoracyjnej.
parter – recepcja i bar dla gości
Na parterze zaprojektowano recepcję, lobby, bar dla gości oraz zaplecze dla personelu. Wnętrza utrzymane są w beżowo-niebieskiej kolorystyce, uzupełnionej miedzianymi akcentami.
parter
© Anastasiia Kravchenko
Posadzka wykonana została w technice broken tiles, która podkreśla rzemieślniczy charakter przestrzeni. Centralnym elementem recepcji jest lada wykonana z miedzi, natomiast ściany zdobią historyczne mozaiki z XVII i XVIII wieku.
Bar płynnie łączy się z przestrzenią lobby, powtarzając motywy mozaikowe i kolorystyczne obecne w recepcji.
restauracja hotelowa
Na czwartej kondygnacji zaprojektowano restaurację hotelową w formie bufetu śniadaniowego. Jej stylistyka nawiązuje do przestrzeni parteru poprzez zastosowanie podobnej kolorystyki oraz materiałów.
Centralnym elementem jest stół bufetowy obity młotkowaną blachą miedzianą, który koresponduje z ladą recepcyjną. Zaplecze gastronomiczne obejmuje kuchnię, magazyn, zmywalnię oraz toaletę dla pracowników.
restauracja
© Anastasiia Kravchenko
Układ funkcjonalny zaprojektowano w oparciu o analizę istniejących instalacji, co pozwoliło ograniczyć ingerencję w historyczną strukturę budynku.
poddasze – zaplecze hotelu
Na poddaszu przewidziano strefę gospodarczą dla personelu. Znajdują się tam:
-
pralnia i suszarnia,
-
pomieszczenia magazynowe,
-
łazienka z prysznicem,
-
miejsce na wózki sprzątające,
-
strefa odpoczynku dla pracowników.
Takie rozwiązanie pozwala na sprawną organizację zaplecza hotelowego, nie ingerując w przestrzeń przeznaczoną dla gości.
pokój suite
© Anastasiia Kravchenko
dialog między historią a współczesnością
Projekt Anastasii Kravchenko stanowi próbę znalezienia równowagi między ochroną dziedzictwa architektonicznego a współczesnymi potrzebami użytkowymi. Dzięki dokładnej analizie historycznej struktury budynku możliwe było zachowanie jego tożsamości, jednocześnie nadając mu nową funkcję.
Proponowana adaptacja pokazuje, że historyczna architektura może zostać przekształcona w nowoczesną przestrzeń hotelową, oferując użytkownikom komfort, a jednocześnie pozwalając doświadczyć autentycznego charakteru miejsca.
