Lato, słońce, plaża i Mazury – czego może brakować w tej sielankowej wizji? Bezpiecznej infrastruktury. Agnieszka Kabała z Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej zaprojektowała bazę rekreacyjno-kajakową przy Ośrodku Letniskowym Politechniki Warszawskiej w Ubliku na Mazurach. Autorka zwróciła uwagę na brak dostępnych ośrodków, pozwalających na bezpieczny odpoczynek nad jeziorem.
Terenem, na którym zaprojetkowana została baza kajakowa jest plaża, leżąca w centrum Ośrodka Letniskowego. To tam większość odwiedzających spędza czas wolny. Projektowany obiekt funkcjonuje nie tylko jako centrum rekreacyjne, ale też jako punkt widokowy.
wizualizacja — widok na przystań kajakową
drewniana przystań dla kajakarzy i nie tylko
Projekt zlokalizowany został w niewielkiej mazurskiej miejscowości — w Ubliku — nad jeziorem Ublik Wielki. W otoczeniu lasów położone są również domki letniskowe i pola namiotowe, a także: Ośrodek Wypoczynkowy Politechniki Warszawskiej.
rzut i przekroje
proj.: Agnieszka Kabała
Główny projektowany obiekt to baza rekreacyjno-kajakowa. Jej główny hol wyposażony jest w stoły i aneks kuchenny i służy jako miejsce spotkań. Można tam wypożyczyć sprzęt wodny lub skorzystać z szatni, toalety i łazienki. W wypożyczalni dostępny jest zarówno magazyn sprzętu jak i warsztat naprawczy. Wychodzi z niej pólnocną część pomostu wraz z pochylnią schodzącą do jeziora.
elewacje i detale
proj.: Agnieszka Kabała
Ponadto, wnętrze obiektu oferuje również świetlicę, przeznaczoną zajęciom grupowym i integracyjną. Może ona służyć również jako sala konferencyjna.
wizualizacja — widok na kącik dla dzieci
proj.: Agnieszka Kabała
W projekcie uwzględniona została również strefa dla dzieci połączona z pomostami od strony plaży. W jej ścianie zewnętrznej zaprojektowano małe okna, pozwalające na obserwacje i przekazywanie zabawek plażowych.
piasek, woda i kawiarnia
Na plaży znalazła się przeszklona kawiarnia z w pełni otwieralną ścianą od strony plaży. Zaplanowano tam także drewniane deki z ławkami, tworzące tarasy, a za nimi – sauna w formie rotundy o panoramicznym widoku na jezioru.
Projektowany obiekt oparty jest na drewnianej konstrukcji o radialnej siatce, której środek znajduje się w centrum kąpieliska. Budynek wsparto na palach spiętych stalowym rusztem. Ściany wykonano z masywnych płyt CLT.
wizualizacja — widok na hol
proj.: Agnieszka Kabała
Forma dachu wynika z belek o kształcie litery V wykonanych z drewna klejonego GLT. Użyte do nich drewno dębowe przykrywa blacha tytanowo-cynkowa.
Autorka zaplanowała taki układ projektowanych obiektów, który honoruje istniejącą oś widokową. Pomosty widokowe o amfiteatralnej formie wyznaczają teren kąpieliska.
Projektowana baza jednocześnie uzupełnia okolicę o dobrze wyposażoną siedzibę dla kajakarzy, a dzięki wykorzystaniu naturalnych materiałów do stworzenia prostej bryły – nie ingeruje w naturalny krajobraz. Koordynatorem przedmiotu, w ramach którego powstała praca, był prof. Jan Słyk.
