Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Wnętrza”
Dawne magazyny zbożowe, usytuowane w północno-wschodnim rejonie staromiejskiego układu Sławna, tuż przy rzece Moszczenicy, zyskały nowe życie. Celem projektu było stworzenie przestrzeni, która nie tylko zachowa historyczny charakter budynku, lecz także zwiększy aktywność społeczną i integrację mieszkańców. Rewitalizacja obiektów, które przez lata stały opuszczone, to doskonały przykład przekształcenia zniszczonych budynków w nowoczesne centrum kultury, stanowiące serce społeczności. Biorąc pod uwagę chęć podkreślenia lokalnej historii i tożsamości miejsca, w projekcie wykorzystano barwy występujące w herbie Sławna.
północno-zachodni dziedziniec
© Weronika Chromow
W centrum obiektu zaprojektowano salę recepcyjną, pełniącą funkcję łącznika między różnymi strefami budynku. Lada recepcyjna została wykonana z luksferów i drewna, nawiązując do historycznego charakteru magazynów. Białe, otynkowane ściany, powstałe po dodaniu ocieplenia, kontrastują z surowymi cegłami, tworząc „ceglaną kieszonkę” i podkreślając przemysłowy charakter wnętrza. Odsłonięte stropy oraz stalowe elementy konstrukcji dodają przestrzeni industrialnego klimatu, współgrającego z historią miejsca.
sala recepcyjna
© Weronika Chromow
Parter magazynu północno-zachodniego przeznaczono na salę wystawową, pełniącą rolę wizytówki dla odwiedzających. Wszechobecna biel kurtyn ma symbolizować „pustą kartkę”, na której uczestnicy Dyskusyjnego Klubu Filmowego mogą prezentować swoją twórczość. Pomieszczenie wzbogacono o moduły sześcienne wykonane z półmatowej plexi, pełniące funkcję zarówno siedzisk, jak i ekspozytorów. Przestrzeń ta będzie także miejscem wystaw tymczasowych, prezentujących filmy, reżyserów, scenografię oraz inne elementy związane z kulturą filmową.
kino plenerowe
© Weronika Chromow
Magazyn północno-wschodni przekształcono w przestrzeń kawiarnianą. Dzięki dużym oknom goście mogą podziwiać widok na rzekę Moszczenicę i pobliski Park Polskiej Organizacji Wojskowej. Wnętrze kawiarni charakteryzuje się dominacją drewna i bieli, a główna ściana pełni rolę tła dla występów artystycznych oraz pokazów filmowych. Siedziska stanowią składane krzesła reżyserskie, wygodne fotele z ekoskóry oraz niebieskie ławy, nawiązujące do kolorystyki herbu Sławna.
wykłady w DKF
© Weronika Chromow
Piętro budynku przeznaczono na przestrzeń dla Dyskusyjnego Klubu Filmowego oraz miejsce eksperymentów filmowych. Białe tkaniny są wielofunkcyjne – wydzielają strefy pracy twórczej, poprawiają akustykę, a także stanowią tło dla projekcji świetlnych i nagrywanych obrazów. Siedziskami są pufy oraz moduły wykonane z kratownicy i sklejki, uzupełnione o poduszki w kolorze czerwieni, również nawiązujące do herbu miasta. Te wielofunkcyjne elementy zapewniają komfort i elastyczność, umożliwiając dostosowanie przestrzeni do różnych potrzeb. Projekt zakłada także organizowanie spotkań z reżyserami, aktorami oraz innymi twórcami filmowymi, a także naukę technik filmowych. Dyskusyjny Klub Filmowy stanie się nie tylko ośrodkiem kulturalnym, lecz również edukacyjnym, przyciągającym osoby zainteresowane filmem i sztuką.
przykłądowa wystawa scenografii
© Weronika Chromow
Zaprojektowano także przestrzeń zewnętrzną. Nowoczesne rozwiązania, takie jak przeszklenie dziedzińca, poprawiają funkcjonalność przestrzeni przy zachowaniu estetyki budynku. Na terenie posesji pojawiły się betonowe donice z ozdobnymi trawami i małymi drzewami, a także ławki, zachęcające do odpoczynku i kontemplacji. W projekcie uwzględniono również kino plenerowe – ekran LED umieszczony na elewacji budynku umożliwi organizowanie pokazów filmowych na świeżym powietrzu, co dodatkowo wzbogaci ofertę kulturalną miasta.
eksperymenty klubowiczów
© Weronika Chromow
Pomiędzy dawnym magazynem a sąsiadującą kamienicą, w miejscu pierwotnej luki, powstała szklana plomba architektoniczna. Jej lekka, transparentna forma z wyraźnymi akcentami stalowej konstrukcji harmonijnie łączy oba budynki, nie zaburzając historycznego kontekstu. Wewnątrz znajduje się główna strefa komunikacyjna z klatką schodową, dwiema windami oraz świetlikiem, który doświetla przestrzeń naturalnym światłem.
Weronika Chromow
Ilustracje: © Autorka
