Czy z dawnej hali produkcyjnej da się zrobić mieszkania? A żelbet przerobić na drewno? Studenci z Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej zaprojektowali adaptacje dawnych Lubelskich Zakładów Tytoniowych na nowe funkcje, w których budynki zmieniają się nie do poznania.
Projekty powstały w ramach zajęć prowadzonych przez Katarzynę Skibę oraz dr. Marcina Górskiego, w których uczestniczyło sześć grup studentów. Przedmiotem adaptacji zostały Lubelskie Zakłady Tytoniowe, wybudowane w Lublinie w latach 70. XX wieku.
wizualizacja
proj.: Zuzanna Koc, Natalia Nawrot
z fabryki w drewniane mieszkania?
Praca Zuzanny Koc oraz Natalii Nawrot zakłada adaptację hali produkcyjnej na mieszkania przeznaczone na wynajem długoterminowy. W obiekcie znalazły się też biura oraz usługi lokalne na parterze.
schemat funkcji
proj.: Zuzanna Koc, Natalia Nawrot
Projekt zakłada wynajem mieszkań typu PRS, w którym całość znajduje się w rękach jednego właściciela lub inwestora, najczęściej instytucjonalnego. Zapewnia to spójne standardy wykończenia, zarządzania i obsługi mieszkańców.
Budynek podzielony został na strefy, które wytyczyło nasłonecznienie – mieszkania znajdują się więc głównie w części południowej, gdzie słońca dociera najwięcej. Na pierwszym i drugim piętrze są to głównie lokale o powierzchni mniejszej niż 50 metrów kwadratowych, dedykowane młodym najemcom. Większe, przeznaczone dla rodzin, mieszkania znalazły się na dwóch ostatnich kondygnacjach oraz w części nadbudowanej. W budynku dostępne są dla nich bawialnie, a niedaleko budynku – obszerny park.
rzut i schemat
proj.: Zuzanna Koc, Natalia Nawrot
Na kondygnacjach z mieszkaniami zaplanowano także przestrzenie wspólne dedykowane rekreacji, integracji rodzinnej oraz co-workingowi.
Budynek cechuje powtarzalność wynikająca z podziału na osie. Szarość oryginalnej zabudowy autorki zastąpiły żółtymi akcentami, które przewijają się na klatkach schodowych i w detalach: donicach, ramach okiennych czy drzwiach.
elewacje
proj.: Zuzanna Koc, Natalia Nawrot
Nowe okna, które musiały zostać dostosowane do funkcji mieszkaniowej i powiększone względem oryginalnych, nawiązują do fabrycznego charakteru budynku. Ich pięciodzielne pasy zostały utrwalone w podziale nowych przeszkleń. Ponadto, w budynku zastosowano doświetlenia za pomocą luksferów.
Materiałem dominującym w elewacji oraz w nadbudowie jest drewno. Do konstrukcji nadbudowy wykorzystano technologię CLT, a w jej elewacji – sklejkę. Balkony wykonano z drewna litego. Dzięki zastąpieniu żelbetu drewnem, budynek stał się znacznie bardziej niskoemisyjny.
rozwiązania proekologiczne
proj.: Zuzanna Koc, Natalia Nawrot
Autorki zadbały o ponowne wykorzystanie materiałów. Gruz wygenerowany przez wyburzenia znalazł więc zastosowanie w produkcji donic i chodników, a także stał się podłożem pod budowę. Kolejnym pro-ekologicznym rozwiązaniem w projekcie jest zastosowanie płyt glinianych na konstrukcji drewnianej zamiast standardowych systemów gipsowo-kartonowych. Glina nie tylko obniża ślad węglowy budynku, ale też reguluje wilgotność powietrza i, co za tym idzie, wspiera mikroklimat wnętrz.
Do termomodernizacji budynku autorki wykorzystały wełnę drzewną, pełniącą funkcję materiału izolacyjnego, za warstwę ochronną natomiast posłużyły płyty z włókno-cementu.
wszystko, czego potrzebujesz pod jednym dachem
Przekształcenie budynku na mieszkania i funkcję biurową zaplanowali także Krzysztof Stenzel i Maciej Wróbel. Parter budynku przeznaczony jest na funkcje usługowe.
aksonometria bryły po przekształceniach
proj.: Krzysztof Stenzel, Maciej Wróbel
Budynek został nadbudowany w skrajnych segmentach do 6 kondygnacji – powstała tam dodatkowa strefa mieszkalna cofnięta względem elewacji. W centrum budynku zlokalizowano atrium, które doświetla wnętrze i akcentuje symetrię budynku.
przekrój a-a
proj.: Krzysztof Stenzel, Maciej Wróbel
W elewacji dominują białe i szare tynki, koloru dodają im jednak płytki w odcieniach czerwieni, żółci, zieleni i błękitu w strefach wejściowych. Kolor bordowy natomiast wyróżnia część mieszkalną.
widok przyziemia — wejścia do klatek schodowych
proj.: Krzysztof Stenzel, Maciej Wróbel
Autorzy projektu również zaplanowali ponowne wykorzystanie materiałów usuwanych w trakcie adaptacji – prefabrykowane płyty zostały więc przekształcone w ławki na terenie zielonym.
schemat ponownego wykorzystania materiałów
proj.: Krzysztof Stenzel, Maciej Wróbel
Prace poświęcone adaptacji dawnego magazynu Lubelskich Zakładów Tytoniowych zostały przedstawione przedstawicielom spółki Hemplab, Fundacji Tytonie.ART oraz Biura Architekonicznego Plewa. Na ich terenie powstaje obecnie dzielnica przemysłu kreatywnego. W ramach przedmiotu prowadzonego na Politechnice Warszawskiej powstał również w tym miejscu projekt ośrodka sportowego oraz siedziby artystów i rzemieślników.
