Projekt rewitalizacji obszaru dawnych Lubelskich Zakładów Tytoniowych, opracowany przez Chiarę Solbiati, Bartosza Michałowskiego, Biankę Łomnicką oraz Jana Ciepłego z Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, został wyróżniony w ogólnopolskim konkursie studenckim „Nowe Tytonie”. Zadanie konkursowe dotyczyło opracowania koncepcji nowoczesnej rewitalizacji terenów poprzemysłowych, łączącej industrialną historię miejsca z potrzebami współczesnych użytkowników i użytkowniczek. Wyróżniony projekt skupia się na stworzeniu przestrzeni biznesowo-kulturowej, uwzględniającej ekologiczne rozwiązania, różnorodność funkcjonalną oraz inkluzywność.
zagospodarowanie terenu
© Chiara Solbiati, Bartosz Michałowski, Blanka Łomnicka, Jan Ciepły
nowoczesna przestrzeń w sercu Lublina
Celem projektu było ożywienie terenów pofabrycznych, integrując je z otaczającą tkanką miejską i dostosowując do potrzeb mieszkańców oraz przyszłych użytkowników. Szczególnie istotne jest to, że projekt wpisuje się w strategię rozwoju miasta jako Europejskiej Stolicy Kultury 2029.
Projektanci zaproponowali nowoczesne rozwiązania, które łączą funkcje rekreacyjne, gastronomiczne, kulturalne i mieszkalne. Ważnym elementem było również uporządkowanie terenu, aby nadać mu wyraźny, spójny układ przestrzenny.
aksonometria
© Chiara Solbiati, Bartosz Michałowski, Blanka Łomnicka, Jan Ciepły
poszanowanie dziedzictwa przemysłowego
Rewitalizacja zakłada harmonijne połączenie terenów pofabrycznych z otaczającą przestrzenią miejską. Dzięki zastosowaniu placów, przestrzeni wspólnych oraz zieleni projekt sprzyja aktywności społecznej i relaksowi, jednocześnie dbając o zachowanie prywatności mieszkańców.
Dawne budynki fermentowni i magazynu zostały zaadaptowane na mieszkania, hotel, biura, lokale usługowe i gastronomiczne. Elewacje odrestaurowano z dbałością o industrialny charakter miejsca, co podkreśla historyczne walory architektury. Zastosowanie takich materiałów jak cegły czy trylinka wprowadza subtelne akcenty nawiązujące do przeszłości.
elewacja
© Chiara Solbiati, Bartosz Michałowski, Blanka Łomnicka, Jan Ciepły
nowoczesna forma adaptacji
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów projektu jest wykorzystanie modułowych kontenerów z odzysku. Zastosowano je jako punkty gastronomiczne, strefy zabaw, toalety czy przestrzenie dla sztuki. Tego typu rozwiązania pozwalają na elastyczne dostosowanie funkcji przestrzeni do bieżących potrzeb, a jednocześnie wpisują się w estetykę postindustrialną, która doskonale współgra z charakterem tego miejsca.
kontenery
© Chiara Solbiati, Bartosz Michałowski, Blanka Łomnicka, Jan Ciepły
kolorowa ścieżka jako symbol spójności
Centralnym elementem projektu jest kolorowa ścieżka, która prowadzi użytkowników przez różnorodne strefy przestrzeni. W woonerfie przybiera formę 3,5-metrowej drogi pieszo-rowerowej, podczas gdy w parku zmienia się w organiczny, wąski szlak. Ścieżka ta podkreśla ciągłość komunikacyjną całego założenia, a jej połączenie z istniejącymi ciągami komunikacyjnymi ułatwia integrację z otoczeniem.
food trucki
© Chiara Solbiati, Bartosz Michałowski, Blanka Łomnicka, Jan Ciepły
strefy ciche i aktywne
Projekt podzielono na dwie główne strefy – parkową i woonerfową. W parku dominują strefy kontemplacyjne i relaksacyjne, sprzyjające wypoczynkowi oraz kontaktowi z naturą i sztuką. Z kolei woonerf jest miejscem aktywności społecznej, gdzie zaplanowano eventy, wystawy i ogródki gastronomiczne. Taka różnorodność funkcjonalna sprawia, że przestrzeń jest przyjazna zarówno dla mieszkańców, jak i odwiedzających.
Projekt rewitalizacji podkreśla znaczenie ekologicznych rozwiązań. Wprowadzono ogrody deszczowe oraz systemy retencji wody, a materiały wykorzystane w realizacji, takie jak kontenery i trylinka, pochodzą z odzysku. Nowe nasadzenia, pnącza na elewacjach i elementy zacienienia zwiększają bioróżnorodność, poprawiają mikroklimat i podnoszą estetykę przestrzeni.
Istotnym elementem projektu było zaprojektowanie przestrzeni inkluzywnej i wolnej od barier architektonicznych. Wprowadzono szerokie ścieżki, eliminując wysokie krawężniki i strome podjazdy. Na skarpie łączącej różne poziomy założenia zbudowano schody zintegrowane z rampą, co zapewnia swobodny dostęp dla osób z ograniczeniami ruchowymi.
park rzeź
© Chiara Solbiati, Bartosz Michałowski, Blanka Łomnicka, Jan Ciepły
spójność i przyszłość przestrzeni
W projekcie zadbano o spójność założeń przestrzennych, integrując elementy zieleni, modułowe kontenery oraz kolorową ścieżkę. Gastronomia, warsztaty i przestrzenie wspólne wzmacniają funkcjonalne powiązania między różnymi częściami obszaru. Projekt nie tylko rewitalizuje teren Nowych Tytoni, ale również nadaje mu nowe życie jako wielofunkcyjnej, ekologicznej przestrzeni miejskiej, która może służyć zarówno lokalnej społeczności, jak i odwiedzającym.
woonerf nocą
© Chiara Solbiati, Bartosz Michałowski, Blanka Łomnicka, Jan Ciepły
Ten wyróżniony projekt stanowi doskonały przykład tego, jak kreatywne podejście do rewitalizacji terenów postindustrialnych może ożywić tkankę miejską i wpisać się w nowoczesne trendy urbanistyczne. Pełne wyniki tego konkursu, organizowanego przez Wydział Budownictwa i Architektury Politechniki Lubelskiej i Lubelskie Zakłady Tytoniowe znajdziecie na naszym portalu: Wyniki konkursu „Nowe Tytonie”.