Transformacja energetyczna staje się jednym z najważniejszych wyzwań współczesnej architektury. Projekt inżynierski Karoliny Anny Kowalczyk, absolwentki Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej, odpowiada na te zmiany, proponując budynek usługowy – stację ładowania samochodów elektrycznych, wpisaną w krajobraz Białegostoku i regionu podlaskiego. Praca została obroniona jako projekt inżynierski na Politechnice Białostockiej, pod kierunkiem dr Piotra Łodzińskiego.
schemat konstrukcji
© Karolina Anna Kowalczyk
architektura wobec przemian energetycznych
Punktem wyjścia projektu jest świadomość skali wyzwań klimatycznych. Transport drogowy pozostaje jednym z głównych źródeł emisji gazów cieplarnianych, a jednocześnie infrastruktura dla elektromobilności – szczególnie w północno-wschodniej Polsce – jest wciąż niewystarczająca. Projekt odpowiada na realne potrzeby miasta i regionu, proponując całodobową, wielostanowiskową stację ładowania, zlokalizowaną w bezpośrednim sąsiedztwie kluczowych tras komunikacyjnych.
przekroje
© Karolina Anna Kowalczyk
Dogodne położenie w pobliżu drogi krajowej nr 65 oraz powiązanie z trasami S8 i DK19 pozwala na bezkolizyjny wjazd i wyjazd, a także sprawne połączenie z centrum Białegostoku. Obiekt staje się elementem infrastruktury przyszłości, ale jednocześnie pozostaje czytelny i dostępny dla użytkowniczek i użytkowników.
forma inspirowana naturą
Najsilniejszym wyróżnikiem projektu jest jego organiczna forma, inspirowana strukturą drzewa i liścia. Trzy powtarzalne zadaszenia, kryjące stanowiska ładowania oraz budynek obsługi, przyjmują postać stalowych konstrukcji przypominających rozłożyste korony drzew. Centralny „pień” w formie usztywnionej rury oraz rozchodzące się symetrycznie ramiona tworzą czytelną, a jednocześnie dynamiczną strukturę.
wizualizacja
© Karolina Anna Kowalczyk
Siatka stalowych belek, inspirowana pajęczą siecią, porządkuje konstrukcję i umożliwia precyzyjne rozplanowanie elementów nośnych. Dzięki temu architektura nie tylko spełnia wymogi techniczne, ale także buduje wyrazistą tożsamość miejsca.
konstrukcja i technologia
Ze względu na duże rozpiętości – sięgające 36 metrów – kluczową rolę w projekcie odgrywa konstrukcja stalowa, konsultowana ze specjalistkami i specjalistami z Wydziału Budownictwa i Nauk o Środowisku Politechniki Białostockiej. Obiekty zostały posadowione na stabilnej płycie betonowej, a zadaszenia pokryto poliwęglanem, zapewniającym lekkość i dostęp światła dziennego.
wizualizacja
© Karolina Anna Kowalczyk
Uzupełnieniem założenia jest powierzchnia przeznaczona pod panele fotowoltaiczne, które mają wspierać produkcję energii elektrycznej i podkreślać proekologiczny charakter inwestycji.
wizualizacja
© Karolina Anna Kowalczyk
Projekt Karoliny Anny Kowalczyk pokazuje, że infrastruktura techniczna nie musi być anonimowa. Stacja ładowania staje się przestrzenią architektoniczną, w której technologia, konstrukcja i forma tworzą spójną całość. To przykład architektury reagującej na zmiany klimatyczne, ale jednocześnie zakorzenionej w kontekście miejsca i krajobrazu.
