Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Architektura”
Projekt Centrum Psychoterapii Psychoanalitycznej obrazuje wielopłaszczyznowy proces projektowy, adaptacji materii zabytkowej. W pracy podjęto rozważania nad wieloaspektowym problemem działań konserwatorskich podejmowanych przy obiektach zlokalizowanych w małych miejscowościach oraz przedstawiono potrzebę rewaloryzacji ruin zamku w Bodzentynie.
aksonometria układu
© Wiktor Olszewski
Prezentowana problematyka ma na celu uwidocznić wartość dziedzictwa kulturowego ruiny oraz przywrócić funkcjonalne znaczenie obiektu przy świadomym wprowadzeniu nowej struktury z poszanowaniem pierwotnych założeń kompozycyjnych. Projekt zakłada minimalizację ingerencji w strukturę zabytkową przy jednoczesnym wyróżnieniu jej wartości historycznej, kulturowej i estetycznej, w kontekście całego założenia.
aksonometria; elewacja południowa
© Wiktor Olszewski
Idea projektu zakłada holistyczne podejście do kształtowania struktury architektonicznej, a kierunek działań projektowych opiera się na charakterystyce architektury według Witruwiusza. Koncepcja przewiduje wspólny dialog pomiędzy trzema zasadami witruwiańskimi a procesem terapii pacjenta ośrodka, na który bezpośrednio wpływa ostateczna forma i czynniki przestrzenne. Zabytek będący jednocześnie fundamentalnym, w znaczeniu początkowym, szkieletem dla nowo projektowanej kubatury, poza wartością historyczną i emocjonalną prezentuje wysoką wartość estetyczną poprzez zróżnicowanie swojej formy i faktury.
widok zewnętrzny
© Wiktor Olszewski
Projekt dąży do stworzenia centrum opieki psychoterapii psychoanalitycznej w postaci samotni, którego celem jest relacja z odbiorcą, poprzez zastosowane środki wyrazu architektonicznego. Głównym założeniem wprowadzanej nowej struktury jest stworzenie neutralnego tła dla struktury historycznej, gdzie wartości duchowe, historyczne i obyczajowe eskalują wraz z procesem kontrolowanej degradacji formy.
centrum psychoterapii psychoanalitycznej zlokalizowane w ruinach zamku w Bodzentynie
© Wiktor Olszewski
Projektowany kamienny układ elewacji, opierający się na matematycznym podziale płaszczyzny zewnętrznej i wewnętrznej poprzez przesunięcie względem otworów pozornie zamyka ośrodek na środowisko zewnętrzne oraz uwidacznia wartość estetyczną projektu. Poprzez poszanowanie istniejącej tkanki oraz określenie przyszłego użytkownika założenia, udało się stworzyć projekt kompletny, gdzie charakter miejsca i wyselekcjonowane zabiegi architektoniczne wzmacniają jego wartość w odbiorze, dynamicznie i całościową wpisując się w zastaną kompozycję bez efektu przytłoczenia i agresywnej dominacji. Wprowadzona wartość architektoniczna została oparta o zasady surowego minimalizmu uzupełnionego o klasyczny racjonalizm formy, dzięki czemu bryła prezentuje cechy ponadczasowej struktury, zakładając prezentacje jakościowego waloru estetycznego na dalszych etapach funkcjonowania obiektu.
detal
© Wiktor Olszewski
Projekt pozostawia swobodę interpretacji i analizy. Struktura zakłada ingerencję w proces psychoterapii, subtelnie go dopełniając i wspomagając poprzez emocjonalne oczyszczenie pacjenta i ukierunkowanie sposobu analitycznego pojmowania przestrzeni kreowanej poprzez strukturę wynikową.
Wiktor OLSZEWSKI
Ilustracje © Autor
