Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Wnętrza”
Drastycznie rosnący problem depresji wśród dzieci i młodzieży oraz coraz częstsze tendencje do zachowań samobójczych w tej grupie społecznej stanowią poważne wyzwanie współczesnej ochrony zdrowia psychicznego. Zjawisko to skłania do refleksji nad rolą architektury w procesie rehabilitacji socjopsychiatrycznej młodych pacjentów po długotrwałych pobytach na całodobowych oddziałach psychiatrycznych. Projekt ma na celu rozpoczęcie dialogu na temat kształtowania analogicznych ośrodków rehabilitacji psychiatrycznej oraz potrzeby wypracowania modelowych rozwiązań architektonicznych wspierających dzieci i młodzież w kryzysie suicydalnym.
plan zagospodarowania terenu
© Zofia Danielkiewicz
Projekt koncepcyjny
Projekt obejmuje koncepcję Ośrodka dla dzieci i młodzieży w kryzysie suicydalnym jako architektury wspierającej proces zdrowienia po długich hospitalizacjach psychiatrycznych. Ośrodek ma pełnić funkcję przestrzeni przejściowej pomiędzy leczeniem szpitalnym a powrotem do środowiska domowego. W indywidualnym dla każdego podopiecznego tempie, pod opieką zespołu specjalistów z zakresu psychiatrii, psychologii, suicydologii oraz edukacji, ma umożliwiać stopniową readaptację społeczną i emocjonalną.
aksonometria
© Zofia Danielkiewicz
Lokalizacja
Działka obejmująca teren dawnej żwirowni przy ul. Polanki w Gdańsku stanowi obszar otoczony zielenią i częściowo odizolowany od otoczenia. Wysoki drzewostan oraz walory przyrodnicze budują atmosferę kameralności i sprzyjają wyciszeniu. Jednocześnie lokalizacja znajduje się w pobliżu istotnych węzłów komunikacyjnych, takich jak Dworzec Gdańsk Oliwa oraz stacja SKM Gdańsk Przymorze–Uniwersytet, co zapobiega wykluczeniu transportowemu potencjalnych podopiecznych. W województwie pomorskim brak ośrodka o analogicznej funkcji, a według danych Komendy Głównej Policji rejon Gdańska w 2023 roku odnotował najwyższą w kraju liczbę prób samobójczych.
wizualizacja
© Zofia Danielkiewicz
Forma budynku
Projektowany budynek składa się z pięciu brył połączonych wspólnym, prostoliniowym ciągiem komunikacyjnym, pełniącym funkcję organizującego „kręgosłupa” obiektu. Zróżnicowanie wysunięć i cofnięć brył pozwala na stopniowanie dostępności oraz poziomu prywatności poszczególnych stref. Każdą z części przykryto dachem stromym, nawiązującym do archetypu domu i wzmacniającym poczucie bezpieczeństwa. Odpowiednie ustawienie dachów oraz zastosowanie przeszkleń połaci umożliwia optymalne doświetlenie wnętrz.
strefa wejściowa
© Zofia Danielkiewicz
Układ funkcjonalny
Budynek pełni funkcję pomocową, oferując tymczasowe zamieszkanie, kontynuację obowiązku edukacyjnego oraz dostęp do opieki psychologicznej i terapeutycznej. Strefa wejściowa stanowi centrum koordynacji pracy personelu oraz kwalifikacji podopiecznych, a także oferuje dwa pokoje noclegowe dla opiekunów i możliwość uzyskania bezpłatnej pomocy psychologicznej dla osób po stracie bliskich.
Strefa terapeutyczna i edukacyjna umożliwia prowadzenie terapii indywidualnej i grupowej, zajęć warsztatowych oraz alternatywnych form terapii. Strefy nocne – dziecięca i młodzieżowa – zapewniają zróżnicowane formy zakwaterowania, przestrzenie wspólne, dziedzińce oraz zabezpieczone antresole sprzyjające integracji i pracy terapeutycznej.
sala edukacyjna
© Zofia Danielkiewicz
Zofia Danielkiewicz
Ilustracje: © Autorka
