Blanka Piotrowicz i Gabriela Miller —
podcast #47 z cyklu „Fundamenty”
Odcinek oraz cały cykl dostępne są także w serwisach Soundcloud i Spotify:
W najnowszym odcinku podcastu „Fundamenty” rozmawiamy z Blanką Piotrowicz i Gabrielą Miller – studentkami siódmego semestru architektury w Sopockiej Akademii Nauk Stosowanych. To rozmowa o architekturze widzianej z perspektywy młodych projektantek, które stoją właśnie na progu wejścia do zawodu. Jak same mówią, architektura nie jest dziś tylko sztuką budowania. Coraz częściej staje się sztuką zadawania pytań – o przestrzeń, odpowiedzialność projektanta i przyszłość miejsc, w których żyjemy.
architektura to proces
Blanka i Gabriela podkreślają, że w ich podejściu do projektowania najważniejszy jest proces, a nie sam końcowy efekt wizualny. Projekt architektoniczny nie powstaje od razu. Wymaga rozmów, konsultacji, sporów i ciągłego podważania własnych pomysłów. Dopiero wtedy pojawiają się rozwiązania, które mają realną wartość.
Dużą rolę w ich rozwoju odegrał sposób pracy na uczelni – niewielkie grupy projektowe i bezpośredni kontakt z prowadzącymi. Dzięki temu studenci nie są anonimowi, a projekty mogą być rozwijane i pogłębiane w kolejnych etapach pracy.
noce nad projektami
Jednym z charakterystycznych elementów ich studenckiej codzienności są nocne burze mózgów. Jak opowiadają, wiele przełomowych pomysłów pojawia się właśnie wtedy, gdy zmęczenie odcina najbardziej schematyczne myślenie. W takich momentach rodzą się odważniejsze koncepcje i nowe połączenia idei.
To doświadczenie nauczyło je jednego – dobra architektura powstaje z dialogu i wspólnego poszukiwania rozwiązań.
zderzenie z praktyką
Dużym momentem w ich edukacji były także praktyki zawodowe. Dla obu studentek był to czas konfrontacji akademickiej teorii z realną pracą projektową. Okazało się, że w biurach architektonicznych równie ważny jak efekt końcowy jest sposób dochodzenia do decyzji projektowych.
Blanka pracowała w kameralnej pracowni, gdzie mogła obserwować cały proces projektowy – od pierwszej kreski po dokumentację techniczną. Gabriela z kolei trafiła do większego zespołu projektowego, gdzie kluczową rolę odgrywała współpraca i wymiana pomysłów.
To doświadczenie pokazało im, że w architekturze nie istnieje jeden właściwy model pracy – ale proces projektowy zawsze opiera się na analizie, rozmowie i ciągłym poprawianiu pomysłów.
inspiracje w codzienności
Choć wiele osób kojarzy architekturę z wielkimi nazwiskami i ikonami projektowania, Blanka i Gabriela podchodzą do inspiracji inaczej.
Zamiast skupiać się wyłącznie na autorytetach, śledzą aktualne publikacje branżowe, magazyny architektoniczne i nowe realizacje z całego świata. Równie ważna jest jednak dla nich obserwacja codzienności.
To właśnie zwykłe doświadczenia – sposób działania przestrzeni publicznej, światło we wnętrzu czy detale budynku – stają się często najciekawszym źródłem pomysłów projektowych.
projekty, które uczą odpowiedzialności
W rozmowie pojawiają się także dwa projekty studenckie, które szczególnie wpłynęły na ich sposób myślenia o architekturze. Pierwszy z nich to koncepcja adaptacji torpedowni w Gdyni – projekt nazwany ABYS. Zakłada on wykorzystanie kontenerów morskich jako modułowej struktury, która pozwala stworzyć bazę nurkową i przestrzeń kulturalną. Historyczna konstrukcja torpedowni staje się w tym projekcie ramą dla nowych funkcji.
Drugi projekt dotyczy modernizacji gdańskiego falowca. W tej koncepcji pojawia się idea upcyclingu materiałów, między innymi wykorzystania łopat turbin wiatrowych jako elementów konstrukcyjnych i magazynów wody deszczowej. Oba projekty łączy jedno podejście – zamiast budować wszystko od nowa, warto zastanowić się, jak wykorzystać to, co już istnieje.
myślenie na nowo
Jednym z najważniejszych pojęć, które pojawia się w rozmowie, jest „rethinking”, czyli ponowne przemyślenie istniejącej przestrzeni.
To podejście zakłada, że architektura nie zawsze musi zaczynać się od czystej kartki papieru. Czasem bardziej odpowiedzialnym rozwiązaniem jest adaptacja, transformacja i wydłużenie życia istniejących budynków.
Jak podkreślają Blanka i Gabriela, architektura to nie tylko tworzenie nowych obiektów, ale również szacunek dla kontekstu miejsca, historii i materiałów, które już istnieją.
Aleksandra Skorupa
Posłuchaj także innych podcastów
z cyklu „Fundamenty”
39. Architektura bez snu, ale z pasją. Jak naprawdę wyglądają studia i konkursy architektoniczne?
40. Architektura w szwajcarskim wydaniu – Zuzanna Lesik o stażu w Zurychu
41. Architektura po skandynawsku. Studia w Oslo oczami Mateusza Pietrygi
42. Architektura zaczyna się od działania. Habitat Now i studencka sprawczość
43. Dlaczego studia architektoniczne nie uczą zarabiania? O realiach zawodu opowiada Barbara Kapusta
44. Od marzeń do projektów. Studentki architektury Politechniki Poznańskiej o realiach studiów
45. Katarzyna Karolina Howorko o studiowaniu architektury we Francji i w Meksyku
