Daria Jachimczak o drodze do architektury. Od pierwszych szkiców po świadome projektowanie

W kolejnym odcinku podcastu „Fundamenty” poznajemy historię Darii Jachimczak – studentki Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, która opowiada o swojej drodze do zawodu architekta. To opowieść nie tylko o projektowaniu, rysunku i studiach, ale przede wszystkim o procesie kształtowania własnego podejścia do architektury. Daria podkreśla, że droga architekta nie zaczyna się od jednego przełomowego momentu. Często jest to suma małych doświadczeń, zainteresowań i decyzji, które z czasem prowadzą w konkretnym kierunku.

pierwsze szkice i początek pasji

Początki zainteresowania rysunkiem pojawiły się już w dzieciństwie. Daria wspomina, że podstaw rysowania nauczył ją dziadek. Było to przede wszystkim wspólne spędzanie czasu i rozwijanie hobby, a nie świadome przygotowanie do przyszłego zawodu. W tamtym okresie najważniejsze było dla niej odwzorowanie rysunków dziadka i czerpanie przyjemności z samego procesu tworzenia. Dopiero później zaczęła zastanawiać się, jak połączyć swoje zainteresowania z przyszłą pracą.

Pierwsza myśl o architekturze pojawiła się jeszcze w szkole podstawowej. Podczas rozmowy z przyjaciółką Daria usłyszała o zawodzie architekta i uznała, że może być to kierunek, który pozwoli jej połączyć kreatywność z pracą wymagającą konkretnych umiejętności. Nie był to nagły moment olśnienia, ale raczej początek stopniowego odkrywania tej ścieżki.

W liceum Daria przez trzy lata uczęszczała na kurs rysunku. To doświadczenie pozwoliło jej zobaczyć, ile pracy kryje się za pozorną lekkością i swobodą twórczą. Ćwiczenia, poprawki i wielokrotne próby nauczyły ją systematyczności oraz cierpliwości. Zrozumiała, że rozwój w architekturze wymaga nie tylko talentu, ale przede wszystkim regularnej pracy i gotowości do ciągłego doskonalenia swoich umiejętności.

studia architektoniczne – konfrontacja z rzeczywistością

Rozpoczęcie studiów było dla Darii momentem zderzenia wcześniejszych wyobrażeń z rzeczywistością. Architektura okazała się dziedziną znacznie szerszą niż samo projektowanie atrakcyjnych wizualnie obiektów. Studia wymagały kreatywności, ale również dobrej organizacji czasu, odporności na presję i umiejętności pracy nad wieloma zadaniami jednocześnie. Jak sama zauważa, wielu studentów architektury w pewnym momencie zastanawia się, czy wybrali właściwą drogę. To właśnie te trudniejsze momenty stają się jednak ważną częścią rozwoju i pozwalają lepiej zrozumieć specyfikę zawodu.

Jednym z najważniejszych etapów w rozwoju Darii była pierwsza praca w biurze architektonicznym. Praca w niewielkim zespole pozwoliła jej zobaczyć różnicę między projektami akademickimi a rzeczywistymi realizacjami. W biurze projekty miały realne konsekwencje – musiały działać, spełniać wymagania i odpowiadać na potrzeby użytkowników. Daria pracowała między innymi przy zamówieniach publicznych oraz projektach usługowych, gdzie ważne były nie tylko pomysły, ale również odpowiedzialność, dokładność i umiejętność podejmowania decyzji. To doświadczenie pokazało jej, że architektura jest połączeniem estetyki, wiedzy technicznej i pracy z ograniczeniami.

rysunek jako dodatkowa droga rozwoju

Równolegle ze studiami Daria zajmowała się także wykonywaniem portretów na zamówienie. Była to dla niej możliwość rozwijania umiejętności artystycznych, ale również nauka samodzielności i odpowiedzialności. Praca z klientami oznaczała konieczność dotrzymywania terminów, odpowiadania na oczekiwania innych osób i organizowania własnego czasu. Choć łączenie zamówień ze studiami nie zawsze było łatwe, doświadczenie to nauczyło ją większej samodyscypliny.

W pewnym momencie Daria zdecydowała się bardziej skupić na studiach i własnym rozwoju. Ta decyzja pozwoliła jej spojrzeć szerzej na swoją przyszłość i zastanowić się, jaki kierunek w architekturze najbardziej ją interesuje. Podczas studiów magisterskich podjęła również wyzwanie pracy w międzynarodowym środowisku. Zajęcia prowadzone przez zagranicznego wykładowcę uświadomiły jej, jak ważna jest umiejętność swobodnego prezentowania własnych pomysłów, również w języku angielskim. Był to kolejny krok w rozwijaniu kompetencji, które wykraczają poza samo projektowanie.

architektura jako ciągły proces

Obecnie Daria jest na ostatnim roku studiów magisterskich. Traktuje ten etap jako czas dalszego poszukiwania, eksperymentowania i wychodzenia poza znane schematy. Podkreśla, że inspiracji można szukać wszędzie – podczas podróży, obserwowania przestrzeni miejskiej czy poznawania sposobu, w jaki ludzie korzystają z różnych miejsc. Architektura zaczyna się bowiem nie tylko przy komputerze czy desce projektowej, ale przede wszystkim od uważnego patrzenia na świat.

Według Darii fundamentem pracy architekta nie są wyłącznie spektakularne realizacje czy wyjątkowe pomysły. Najważniejsze okazują się cechy rozwijane każdego dnia: systematyczność, odpowiedzialność, cierpliwość i gotowość do uczenia się. Jej historia pokazuje, że architektura jest drogą budowaną z wielu małych doświadczeń. To właśnie codzienne wybory, próby i zdobywana wiedza stopniowo kształtują przyszłego projektanta.