Projekt Nepal School Project został opracowany przez Karolinę Ladę, Martę Lipiszko i Monikę Naskręt z Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej i zakwalifikował się do półfinału międzynarodowego konkursu Nepal School Project Competition, organizowanego przez Archstorming we współpracy z Karmayog Foundation Nepal oraz Nepal Rising. Celem projektu jest stworzenie modułowej, odpornej na powodzie i trzęsienia ziemi szkoły, która może również pełnić funkcję centrum społecznego w sytuacjach kryzysowych.
plan
© Karolina Lada, Marta Lipiszko i Monika Naskręt
koncepcja i elastyczność architektury
Koncepcja szkoły odpowiada na potrzebę odpornej i społecznie zakorzenionej architektury w Nepalu. Budynek wykorzystuje lokalne materiały: bambus, drewno, słomę i glinę, nawiązując do tradycyjnych technik budowlanych, co wzmacnia współwłasność wśród lokalnej społeczności i zmniejsza ślad węglowy. System modułowy, oparty na działce 30 × 60 m, składa się z pięciu niezależnych jednostek, które można elastycznie konfigurować i rozbudowywać, dostosowując je do warunków terenowych i zmieniających się potrzeb użytkowników.
przekrój
© Karolina Lada, Marta Lipiszko i Monika Naskręt
Projekt przewiduje realizację w dwóch fazach, co umożliwia szybkie uruchomienie szkoły. W pierwszym etapie powstają pięć sal lekcyjnych, przestrzeń wielofunkcyjna, zadaszona weranda, plac zabaw, sad i sanitariaty – dzięki temu szkoła może od razu działać jako pełnoprawna placówka edukacyjna i miejsce schronienia. W drugim etapie dobudowywane są gabinet dyrektora, kuchnia, jadalnia i magazyny. Dodatkowe moduły, takie jak gabinet medyczny, pokój nauczycielski czy dwie kolejne sale lekcyjne, mogą powstać w przyszłości bez dużych nakładów finansowych.
wizualizacja
© Karolina Lada, Marta Lipiszko i Monika Naskręt
strategie odporności na katastrofy
Nepal jest szczególnie narażony na powodzie i trzęsienia ziemi, dlatego budynek został podniesiony 60 cm nad poziom terenu na stalowych słupach, a wokół działki zaprojektowano żwirowe rowy do odprowadzania wody. Stabilność sejsmiczną zwiększają stalowe stężenia w kształcie X w narożnikach dachu, a modułowe ściany oparte na słupach mogą poruszać się niezależnie od konstrukcji nośnej. Ściany składają się z zewnętrznej kratownicy bambusowej, warstwy izolacyjnej ze słomy i glinianego tynku od strony wnętrza, co zapewnia lekkość, elastyczność, izolację termiczną i zdrowy mikroklimat.
wnętrze
© Karolina Lada, Marta Lipiszko i Monika Naskręt
Projekt kładzie nacisk na pasywne rozwiązania środowiskowe: naturalną wentylację krzyżową, głębokie okapy dachowe, regulowane okna z drewnianymi i poliwęglanowymi okiennicami oraz zacienione przestrzenie półotwarte. Woda deszczowa jest zbierana za pomocą pionowych łańcuchów i wykorzystywana do podlewania sadu i celów szkolnych. Bambus i drewno poddawane są odpowiedniej impregnacji, a dach przygotowany jest pod instalację paneli fotowoltaicznych, co zwiększa samowystarczalność szkoły.
wnętrze
© Karolina Lada, Marta Lipiszko i Monika Naskręt
język architektury i znaczenie społeczne
Architektura szkoły wyraża prostotę, modularność i lokalną tożsamość, tworząc bezpieczne i przyjazne środowisko nauki. Projekt pełni także funkcję centrum społecznego i schronienia w kryzysowych sytuacjach, łącząc edukację z aktywizacją lokalnej społeczności. Modularność, odporność na katastrofy i zrównoważone rozwiązania sprawiają, że Nepal School Project jest przykładem nowoczesnej, odpowiedzialnej architektury dla regionów wysokiego ryzyka.
