Ruiny przemysłu leżą rozrzucone po Polsce. Czy z opuszczonego silosa można zrobić funkcjonalny budynek? Kamila Jagieniak i Damian Świerzbiński z Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu za projekt reinterpretacji obiektu poprzemysłowego i wygrali międzynarodowy konkurs!
Autorzy projektu zdobyli trzecie miejsce w międzynarodowym konkursie Re-Form: New Life for Old Spaces organizowanego przez platformę Buildner. Celem konkursu jest tchnięcie nowego życia w miejsca zapomniane. Uczestnicy mogli wybrać dowolny istniejący obiekt o powierzchni mniejszej niż 250 metrów kwadratowych, a ich zadaniem było stworzenie nowych, zrównoważonych konstrukcji.
kontekst
proj.: Kamila Jagieniak, Damian Świerzbiński
jak odnawiać poprzemysłowe obiekty?
Kamila Jagieniak i Damian Świerzbiński podjęli się reinterpretacji opuszczonego silosa zbożowego. Obiekt zlokalizowany jest w Czerwonaku pod Poznaniem.
wizualizacje
proj.: Kamila Jagieniak, Damian Świerzbiński
Dawna infrastruktura portowa, należąca niegdyś do złożonego systemu transportu i magazynowania zboża, dziś staje się przestrzenią refleksji nad historią, cywilizacją i odpowiedzialnością człowieka w epoce antropocenu. Projekt jest próbą przekształcenia materialnego śladu przemysłowej przeszłości w nośnik znaczeń i wartości, w architektoniczną narrację o relacji między kulturą, naturą i pamięcią.
— tłumaczą autorzy.
schemat idei
proj.: Kamila Jagieniak, Damian Świerzbiński
Projekt zakłada przekształcenie silosa w wertykalny pawilon publiczny. Narzędzie intensywnego przetwarzania natury, jak był dawniej port rzeczny, zmienia się za sprawą projektu w miejsce spotkań, kontemplacji i zadumy.
Punktem wyjścia dla projektu była obserwacja, że zboże — pierwotne źródło pożywienia, symbol wzrostu i życia- stało się jednocześnie symbolem systemu, który doprowadził do degradacji krajobrazu, utraty bioróżnorodności, osuszania torfowisk i eksploatacji środowiska ponad jego możliwości regeneracji. Ziarno, które niegdyś oznaczało początek cywilizacji, dziś staje się punktem odniesienia w refleksji nad jej przyszłością
— dodają autorzy.
schemat
proj.: Kamila Jagieniak, Damian Świerzbiński
Każda kondygnacja nowoprojektowanego obiektu symbolicznie odwołuje się do faz rozwoju rośliny nasiennej. Parter — czyli korzenie — funkcjonują jako pomnik pamięci. Wnętrze jest tam ciężkie i monumentalne, podkreślające materialność historii.
Betonowe słupy niosą nie tylko ciężar konstrukcji, lecz także ciężar przeszłości
— mówią.
kontemplacja zamiast wyzysku
Kolejna kondygnacja nawiązuje do najniższej części łodygi rośliny — hipokotylu. Umieszczono w niej tężnię solankową, która służy jako miejsce oczyszczenia, oddechu i regeneracji. Wyżej — w strefie odpowiadającej węzłowi krzewienia – skorzystać można z kadrów widokowych. Spojrzenie przez okna ukazuje kontrast między naturą i przemysłem w runie.
aksonometria | przekrój A-A
proj.: Kamila Jagieniak, Damian Świerzbiński
Przestrzeń ta pozwala spojrzeć na przemianę krajobrazu, który niegdyś był areną intensywnej produkcji, a dziś staje się polem odnowy i rekultywacji
— kontynuują.
Ostatnia część łodygi pełni funkcję instalacyjną, jednakże pionowe rury odprowadzające wodę deszczową z dachu do tężni stanowią element kompozycyjny. Również one niosą symbolikę — rytmiczny obieg wody może kojarzyć się z podstawą istnienia, rytmem natury, nieobecnym przez lata w budynku.
rzuty kondygnacji
proj.: Kamila Jagieniak, Damian Świerzbiński
Nad łodygą, na ostatniej kondygnacji unosi się pawilon — odpowiednik kłosa. To lekka, ażurowa struktura o przejrzystych ścianach. Zostały w nich zatopione prawdziwe ziarna, symbolicznie łączyć przeszłość z przyszłością.
Projekt It Started with Grain nie oferuje klasycznych funkcji użytkowych — jego celem jest stworzenie pola do refleksji. To architektura, która nie tylko opowiada historię, ale prowokuje do myślenia o roli człowieka wobec środowiska i przyszłych pokoleń. Zamiast „użyteczności” proponuje „obecność”- doświadczenie przestrzeni, które prowadzi od pamięci do odpowiedzialności, od ciężaru historii ku nadziei
— dodają autorzy.
wizualizacje
proj.: Kamila Jagieniak, Damian Świerzbiński
Kamila Jagieniak I Damian Świerzbiński stworzyli projekt-manifest o współczesnym kryzysie klimatycznym. Jak podkreślają, praca jest gestem sprzeciwu wobec zapomnienia o dziedzictwie i propozycją nowego myślenia.
It Started with Grain to opowieść o cyklu: o tym, co zrodziło się z ziarna i co może z niego jeszcze wyrosnąć. To próba odpowiedzi na pytanie, jakie „ziarna” chcemy dziś zasiewać — w świecie, który na nowo uczy się odpowiedzialności za swoje korzenie i przyszłość
— podkreślają.
Praca zdobyła trzecie miejsce w konkursie — jury doceniło ją za atrakcyjność wizualną, głęboką symbolikę oraz przemyślaną artykulację przestrzenną.
