Czy czeka nas kolonizacja Marsa? Jeśli tak — w jakich warunkach będziemy tam mieszkać? Julia Stępska z Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej zaprojektowała kompleks mieszkaniowy w kraterze Jezero i zdobyła wyróżnienie w międzynarodowym konkursie!
Konkurs Marsception zorganizowany przez platformę Volume Zero Competition poświęcony był tematyce utopii na Marsie.
Badania naukowe i eksploracyjne przeprowadzone w ostatnim dziesięcioleciu sprawiły, że Mars znalazł się w centrum uwagi. Wraz z rosnącą presją na zasoby ziemskie i kryzysem klimatycznym, dążenie ludzkości do komfortowego życia zmusza nas do poszukiwania nowych dróg prowadzących do zrównoważonej przyszłości
– tłumaczą organizatorzy.
przekrój
proj.: Julia Stępska
Dlatego celem osób biorących udział w konkursie było stworzenie samowystarczalnych środowisk do życia dla ludzi.
czy będziemy mieszkać na Marsie?
Projekt Julii Stępskiej przedstawia wizję domu na Marsie, z którego powstać może większa, modułową kolonia mieszkalna. Obiekt zlokalizowany jest na kraterze Jezero, wskazywanym wielokrotnie przez naukowców jako potencjalne miejsce kolonizacji Marsa. Lokalizacja ta oferuje szeroką gamę różnorodnych typów skał.
aksonometria
proj.: Julia Stępska
Inspiracją do powstania bryły obiektu była budowa ludzkich neuronów – symbol umysłu, który pozwala ludzkości przetrwać w najtrudniejszych warunkach i poszukiwać nowych rozwiązań technologicznych. Nazwa projektu „Axon Colony” również pochodzi od fragmentu neuronu, czyli aksonu, do którego nawiązuje forma proponowanego kompleksu mieszkaniowego. Poszczególne elementy połączone są ze sobą tak, żeby mieszkańcy mogli spotykać się w przestrzeni wspólnej.
rzuty
proj.: Julia Stępska
To właśnie miejsca rekreacji są centralnymi punktami połączeń między domami, działając jak węzły komunikacyjne, ale też przestrzenie integracji i wspólnego spędzania czasu
– tłumaczy autorka.
lokalne marsjańskie zasoby
Projekt został oparty na zasadzie ISRU (in-situ resource utilization), czyli strategii maksymalnego wykorzystania lokalnych zasobów.
Konstrukcja budynku jest warstwowa i składa się z betonu wykonanego z regolitu naturalnie występującego na Marsie, z włókna bazaltowego o właściwościach ognioodpornych, a także z pianki polietylenowej, która służy jako izolacja cieplna i akustyczna.
warstwy ścian
proj.: Julia Stępska
Również okna budynków mają budowę warstwową, co chroni wnętrze przed promieniowaniem, skrajnymi temperaturami i marsjańskim pyłem. Wykonane z poliwęglanu podwójne szyby uzupełnione są bazaltowymi uszczelkami, które zwiększają szczelność konstrukcji i chronią przed mikrometeorytami i różnicami ciśnień.
warstwy okien
proj.: Julia Stępska
Obowiązkowe w obiekcie są rozwiązania o wysokiej złożoności technologicznej, takie jak systemy dystrybucji tlenu czy narzędzia do odzyskiwania pary. Ponadto, we wnętrzu znalazły się strefy prywatne i wspólne. Na parterze dostępne są podstawowe pomieszczenia takie jak kuchnia i salon, ale również biblioteka, garderoba i miejsce do aktywności fizycznej. Strefa sypialna znajduje się na piętrze.
wizualizacja - wnętrze
proj.: Julia Stępska
Autorka przywołuje również problem, który podkreślają naukowcy badający wizje kolonizacji Marsa, dotyczący wpływu na ludzką psychikę wywołanego daleką odległością od Ziemi. Aby temu zaradzić, autorka przewidziała w projekcie przestrzeń pełną roślin, wokół których można spacerować, aby choć częściowo zaspokoić tęsknotę za Ziemią. Znajduje się tam również szklarnia z uprawą roślin jadalnych. Dodatkowo, przestrzeń ta ma produkować więcej tlenu.
Takie rozwiązania mają zmniejszać skutki izolacji, redukować stres i budować poczucie normalności, które jest niezbędne podczas życia poza Ziemią
– dodaje autorka.
Kolonizacja Marsa to temat, który porusza coraz więcej studentów architektury. Zobacz również projekt Julii Supeł, która za projekt Bazy na Marsie zdobyła wyróżnienie w konkursie Dyplom Roku SARP.
