Akademik czy biura? Jaka jest przyszłość budynku pofabrycznego Lubelskich Zakładów Tytoniowych? W projekcie Anny Kaczkowskiej i Mai Sokołowskiej dawny magazyn przekształcił się w akademik i zyskał również funkcję biurową.
Osoby studiujące na Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej zaprojektowali adaptacje dawnych Lubelskich Zakładów Tytoniowych. W ich projektach dawne budynki fabryczne zyskują zupełnie nowe funkcje. Projekty powstały w ramach zajęć prowadzonych przez Katarzynę Skibę oraz dr. Marcina Górskiego, w których uczestniczyło sześć grup studentów. Przedmiotem adaptacji zostały Lubelskie Zakłady Tytoniowe, wybudowane w Lublinie w latach 70. XX wieku.
widok z zewnątrz na elewację akademika, warsztatów oraz strefę wejściową
proj.: Maja Sokołowska, Anna Kaczkowska
adaptacja zamiast wyburzenia
Anna Kaczkowska i Maja Sokołowska zaplanowały adaptację budynku w dwóch fazach. W pierwszej obiekt przekształcony zostanie w akademik, co pozwoli aktywizować przestrzeń poprzez duży napływ ludzi, a wraz z nimi – rozwój przestrzeni publicznych. Drugi etap – przejściowy – polegać będzie na przekształcenie w przestrzeń biurową. Ostatecznie budynek połączy obie funkcje.
przekształcenia — faza I i II
proj.: Maja Sokołowska, Anna Kaczkowska
Autorki poddały budynek analizie przedprojektowej. Ich uwagę zwrócił prosty, klarowny układ oparty na prefabrykacji oraz wyraźmy rytm poziomy elewacji. Cechy te podyktowały podział budynku na strefy – akademik w zewnętrznych częściach obiektu i siedziba dla branż kreatywnych w centralnej.
Rozróżnienie elewacji pozwala odróżnić funkcje danej strefy z zewnątrz. Ponadto, do jej wykończenia wykorzystano materiały pochodzące z przebudowy budynku.
schemat przekształceń modułu elewacji
proj.: Maja Sokołowska, Anna Kaczkowska
W części przeznaczonej na akademik zaprojektowane zostały nie tylko pokoje dla osób studiujących, ale też części wspólne na każdej kondygnacji. Przeznaczono je na organizację spotkań i wspólne uprawianie roślin, między innymi w szklarni. Na parterze budynku natomiast wydzielono przestrzeń na lokale usługowe. Wnętrza utrzymano w industrialnym charakterze, wykończono je tynkiem glinianym i wapiennym.
elewacja południowa — faza I i II
proj.: Maja Sokołowska, Anna Kaczkowska
W samym centrum obiektu wyodrębniono atrium, które nie tylko służy jako centralna, reprezentacyjna klatka schodowa, ale ma też na celu doświetlanie długich, ciemnych korytarzy.
zieleń zaleje beton
W projekcie uwzględniono bogactwo zieleni. Pokrywa ona nie tylko dach i przyziemie – obejmuje również ogrody wertykalne. Roślinność z dachu może spływać po budynku dzięki cofniętej elewacji. Zabieg ten sprawił również, że we wnętrzu budynku powstał przyjemny mikroklimat.
elewacja — zbliżenia
proj.: Maja Sokołowska, Anna Kaczkowska
Do rozwiązań proekologicznych w projekcie należy również ponowne wykorzystanie materiału z rozbiórki ścian i stropów. Pochodzący z rozbiórki beton został pokruszony, zanurzony w masie i wykorzystany jako posadzka typu lastryko.
wnętrze — diagram
proj.: Maja Sokołowska, Anna Kaczkowska
Ponadto, w budynku znalazł się system nawadniania, który pozwala na magazynowanie wody deszczowej i wykorzystywanie jej do podlewania roślin pokrywających dach i elewację.
W ramach zajęć z Projektu Modernizacji i Adaptacji powstały również projekty adaptacji budynku Lubelskich Zakładów Tytoniowych na pracownie artystyczne, mieszkania oraz ośrodek sportowy.
