okno zamknie się za 5

computer zapisz w ulubionych

„Marzycielki miast”, czyli kobiety architektury na ekranie z DOCS Against Gravity

Marta Kowalska
12 lutego '21

Twórcy kina dokumentalnego coraz częściej zwracają oko kamery na rolę kobiet we współczesnym świecie. Kim są i jak żyły największe marzycielki, architektki i urbanistki? Reżyser filmu Joseph Hilliel przybliża sylwetki czterech wyjątkowych kobiet, które inspirują, ale i prowokują ważną dyskusję.

Film Josepha Hillela to swego rodzaju hołd złożony kobietom obdarzonym nieprzeciętnym talentem, Phyllis Lambert, Blanche Lemco van Ginkel, Cornelia Hahn Oberlander oraz Denise Scott Brown - marzycielkom, które odcisnęły piętno na wizji największych metropolii po obu stronach Atlantyku.

MARZYCIELKI MIAST to filmowa opowieść o pionierkach, które jako pierwsze walczyły z dominacją mężczyzn świecie architektury; to one wymyśliły zielone przestrzenie w centrach miast, przewidując potrzeby i problemy dzisiejszych czasów; one broniły dziedzictwa architektury sprzeciwiając się bezsensownym wyburzeniom. Reżyserowi udało się pokazać ich siłę, odwagę i wiarę w piękno architektury.

Film mieliśmy okazję zobaczyć podczas 17. edycji festiwalu kina dokumentalnego Millenium Docs Against Gravity. Tam zdobył prestiżową nagrodę TVP Kultura. Od niedawna dokument dostępny jest w serwisie VOD twórców festiwalu i dystrybutora Against Gravity.

Link do filmu: TUTAJ.

Na Facebooku dostępna jest niezwykle ciekawa rozmowa z reżyserem filmu, który jest autorem również kilku innych produkcji o architektach. Dlaczego tym razem zdecydował skoncetrować się na kobietach?

od Kanady przez świat

Zaczęło się od kanadyjskiej architektki, urbanistki i pedagożki Blanche Lemco van Ginkel. Reżyser Joseph Hilliel odkrył, że to dzięki jej staraniom ocalona została starsza część Montrealu i postanowił przyjrzeć się jej losom. Z tej historii urodziła się kolejna i kolejna… Ostatecznie widzowie poznają historie czterech inspirujących pionierek – oprócz Lemco van Ginkel także Phyllis Lambert, Cornelii Hahn Oberlander i Denise Scott Brown. Czy to nie jest wyjątkowa siła prawdziwych marzycielek, które żyją swoją twórczością? 

co je łączy?

Phyllis Lambert, Blanche Lemco van Ginkel, Cornelia Hahn Oberlander oraz Denise Scott Brown to inspirujące kobiety-pionierki, które tworzy w cieniu mężczyzn, a jednocześnie to one kształtowały myślenie o współczesnej urbanistyce. One, architektki, planistki, pedagożki, kuratorki oraz aktywistki współpracowały z największymi nazwiskami architektury, jak Mies van der Rohe, Le Corbusier, Louis Kahn czy Robert Venturi, ale o ich nazwiskach nie słyszało wielu. 

Projektowały w Ameryce Północnej i Europie. Każda z nich jest nadal aktywna zawodowo, choć średnia wieku bohaterek to ponad 90 lat! I dzisiaj łączy je podobna wizja nowoczesnego miasta, w pełni zintegrowanego z przyrodą i człowiekiem. Phyllis Lambert stoi za konstrukcją wieżowca Seagram Building w Nowym Jorku i była fundatorką Canadian Centre for Architecture and Heritage w Montrealu. Dzięki wysiłkom Blanche Lemco van Ginkel i jej męża udało się ochronić starą cześć Monrealu przed budową autostrady. Cornelia Hahn Oberlander znalazła nowy sposób wykorzystania miejskich zielonych przestrzeni, a także zielonych dachów w kilku metropoliach. Z kolei Denise Scott Brown wraz z mężem Robertem Venturim zrewolucjonizowali myślenie o współczesnej architekturze i miejskim dziedzictwie.

Co je łączy? Wizja miasta nowoczesnego, inkluzyjnego i otwartego na potrzeby człowieka.

kobiecy głos

Niektóre młode kobiety w architekturze kwestionują potrzebę ruchu feministycznego, twierdząc, że nie doświadczyły dyskryminacji. Martwię się, że chociaż szkoła nie jest wolna od dyskryminacji, jest to prawdopodobnie najmniej dyskryminujące środowisko, z jakim spotkają się w swojej karierze. Z tego samego powodu wczesne lata praktyki przynoszą niewielkie zróżnicowanie między mężczyznami i kobietami. W miarę postępów pojawiają się trudności, gdy firmy i klienci unikają powierzania kobietom wysokiej odpowiedzialności. Widząc, jak ich koledzy wyciągają się przed nimi, kobiety pozbawione świadomości feministycznej mogą poczuć, że ich niepowodzenie jest ich własną winą. - pisze w swoim eseju „Pokój na szczycie? Seksizm i system gwiezdny w architekturze” jedna z bohaterek filmu Denise Scott Brown.

Rok 2020 pokazał, że mimo wielu zmian, temat równości płci jest dla wielu wciąż obcy w wielu aspektakach. Walka o prawa o kobiet trwa. Jak jest w świecie architektury? 

Marta Kowalska

Głos został już oddany