Projekt studencki sauny nad Jeziorem Dziekanowskim stworzony został przez Huberta Karpiesiuka z Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Prowadzącymi projekt byli: dr. hab. inż. arch. Grzegorz Rytel, mgr. inż. arch. Urszula Prokop.
projekt studencki sauny nad Jeziorem Dziekanowskim Huberta Karpiesiuka
©Hubert Karpiesiuk
lokalizacja nad Jeziorem Dziekanowskim
Koncepcja sauny powstała na podstawie uprzedniej analizy lokalizacji, w której miałaby się znaleźć. Wizja lokalna spowodowała, że budynek pomyślany został tak, aby otwierał się na jezioro. Umożliwia to teren działki, który znajduje się na cyplu (prowadzi do niego szutrowa ścieżka pod wałem przeciwpowodziowym). Miejsce to otwarte jest na taflę jeziora, szuwary i różnorodną zieleń. Pojedyncze, masywne drzewa (od ok. dwudziestu pięciu do ok. trzydziestu pięciu metrów wysokości) odgrywają rolę kompozycyjnych węzłów. W projekcie sauny bardzo mocno zostało wzięte pod uwagę dotychczasowe zagospodarowanie terenu oraz już obecne naturalne elementy.
projekt studencki sauny nad Jeziorem Dziekanowskim Huberta Karpiesiuka
©Hubert Karpiesiuk
projekt studencki sauny nad Jeziorem Dziekanowskim Huberta Karpiesiuka
©Hubert Karpiesiuk
forma pierścienia
Budynek po szkicach koncepcyjnych ostatecznie przybrał formę fragmentu pierścienia. Projekt oparty jest na okręgach o wspólnym ośrodku. Dzięki temu budynek zapewnia prywatność osobom, które odwiedzają saunę, jak i otwiera się na znajdujące się w pobliżu jezioro. Rozwiązanie to umożliwia także korzystanie z wydzielonej przez fragment pierścienia działki. Pozwala to na korzystanie ze świeżego powietrza w trakcie pobytu w saunie oraz na cieszenie się dobrodziejstwami natury, a jednocześnie chroni od niechcianych spojrzeń. Budynek bowiem „wycina kawałek lądu”, dlatego że oba jego końce mieszczą się przy brzegu jeziora.
projekt studencki sauny nad Jeziorem Dziekanowskim Huberta Karpiesiuka
©Hubert Karpiesiuk
wnętrze i rozmieszczenie pomieszczeń
W środku znaleźć się mają przegrody ustawione na promieniach okręgu, który wyznacza plan fragmentu pierścienia, na którym zbudowana miałaby być sauna. W celu dostania się do docelowej sauny, należy przejść najpierw przez: hol, wspólną przestrzeń pozwalającą na podziwianie widoków zza okna, przebieralnię oraz łazienkę. Przejście jest wzdłuż budynku i umożliwia korzystanie z kolejnych pomieszczeń. Poza tym znajduje się tam kawiarnia z widokiem na jezioro. Do kawiarni prowadzi także przejście z holu. Budynek ma dwa wejścia, które zaznaczone są wcięciami w jego bryle.
projekt studencki sauny nad Jeziorem Dziekanowskim Huberta Karpiesiuka
©Hubert Karpiesiuk
sauna
Sauna jest mała i kameralna tak, jak tylko jest to możliwe, wciąż umożliwiając pomieszczenie w środku ok. dziesięciu lub jedenastu osób. Jest tam niewielkie doświetlenie górno-boczne. Sauna nie posiada większego widoku na krajobraz. Temu służyć ma pokój rekreacyjny, który stanowi największe pomieszczenie w całym budynku. Mieszczą się tam: balia, ławy, leżaki oraz prysznice i kubły z wodą. Południowa ściana została maksymalnie przeszklona, aby można było podziwiać krajobraz na zewnątrz i czuć się jego częścią. Pozwala to także na wpuszczenie jak największej ilości naturalnego światła.
projekt studencki sauny nad Jeziorem Dziekanowskim Huberta Karpiesiuka
©Hubert Karpiesiuk
konstrukcja i materiały budowlane
Konstrukcję oparto na palach i na ramach z drewna konstrukcyjnego. Zostały one umieszczona w równych odstępach, na promieniach. Dwa słupy połączono dwiema parami kleszczy. Konstrukcję postanowiono wyeksponować we wnętrzach i nie zakrywać jej specjalnie, aby nadać budynkowi szczerego, transparentnego charakteru. Tworzy ona sprawia także, że wygląd elewacji południowej jest spójny i wpisuje się w otaczający budynek krajobraz.
