Międzynarodowe konkursy architektoniczne często stają się miejscem, gdzie spotykają się różne kultury, idee i odważne wizje. Tak było w przypadku włoskiego konkursu „Reuse Italy – Reuse the Temple”, w którym wziął udział zespoł projektowy w składzie: dr Rafał Radziewicz-Winnicki, Błażej Mól i Marta Radziewicz-Winnicka. Ich projekt „Teatro Dei Campi Radianti – Mondi Paralleli” to propozycja, która łączy architekturę, sztukę i społeczne znaczenie przestrzeni, tworząc unikalną opowieść o miejscu, czasie i odbiorcy.
obszar opracowania
© materiał pochodzący od organizatora konkursu
konkurs i jego idea
Organizatorzy konkursu „Reuse Italy – Reuse the Temple” postawili przed uczestnikami wyzwanie stworzenia instalacji artystyczno-architektonicznej, która ożywiłaby przestrzeń miejską i w nowy sposób połączyła sztukę z codziennością mieszkańców. Wymagania obejmowały nie tylko aspekt estetyczny, ale także kontekst lokalny, funkcjonalność i możliwość interakcji z odbiorcami.
Projekt polskiego zespołu wyróżniał się silnym odniesieniem do idei równoległych światów – zarówno w znaczeniu symbolicznym, jak i przestrzennym. „Teatro Dei Campi Radianti” nie jest jedynie sceną czy instalacją – to wielowymiarowa przestrzeń, w której granice między tym, co realne, a tym, co wyobrażone, ulegają zatarciu.
świątynia w ruinie
© materiał pochodzący od organizatora konkursu
architektura jako opowieść
Koncepcja zakłada stworzenie otwartej sceny teatralnej, której forma jest inspirowana metaforą „pól promieniujących” – energii twórczej rozchodzącej się na zewnątrz i zapraszającej do uczestnictwa. Układ przestrzenny przypomina fale lub koncentryczne kręgi, które symbolizują wpływ sztuki na otoczenie.
Bardzo ważnym aspektem projektu jest dialog z przestrzenią miejską. Instalacja została zaprojektowana tak, by wpisywać się w istniejący kontekst, a jednocześnie go ożywiać. Zespół architektów podkreśla, że miejsce odgrywa kluczową rolę w odbiorze sztuki – odpowiednio ukształtowana przestrzeń może stać się impulsem do spotkań, rozmów i interakcji społecznych.
aksonometria działki - schemat
© Rafał Radziewicz-Winnicki, Błażej Mól, Marta Radziewicz-Winnicka
Mondi Paralleli – równoległe światy
Podtytuł projektu – „Mondi Paralleli” – odnosi się do idei współistnienia różnych perspektyw, doświadczeń i narracji w tym samym miejscu. W praktyce przełożyło się to na podział przestrzeni na strefy o odmiennych nastrojach i funkcjach. Część otwarta, dostępna dla każdego, zachęca do swobodnego przebywania, podczas gdy inne strefy pozwalają na kontemplację, skupienie lub artystyczny eksperyment.
Każdy z elementów konstrukcji został zaprojektowany z myślą o uniwersalności i mobilności – możliwe jest przestawianie modułów, dostosowywanie ich do różnych wydarzeń oraz skalowanie całości w zależności od potrzeb organizatorów.
wizualizacja założenia - teatr na świeżym powietrzu
© Rafał Radziewicz-Winnicki, Błażej Mól, Marta Radziewicz-Winnicka
materiały i forma
Twórcy postawili na lekkość konstrukcji oraz materiały pozwalające na łatwy montaż i demontaż. Dzięki temu instalacja może być przenoszona w inne miejsca i dostosowywana do różnych kontekstów miejskich. Ważnym elementem stało się również światło – zarówno naturalne, jak i sztuczne – które zmienia charakter przestrzeni w zależności od pory dnia.
Wieczorami „Teatro Dei Campi Radianti” zamienia się w świetlną rzeźbę, a cienie i refleksy stają się częścią widowiska. Ta transformacja symbolizuje przenikanie się światów i zmienność ludzkich doświadczeń.
wizualizacja założenia - widok od strony łąk kwietnych
© Rafał Radziewicz-Winnicki, Błażej Mól, Marta Radziewicz-Winnicka
znaczenie społeczne
Projekt nie jest tylko formą estetyczną – ma także funkcję społeczną. Jako otwarta scena może stać się miejscem występów lokalnych artystów, projekcji filmowych, warsztatów czy debat publicznych. Zespół projektowy zwraca uwagę, że w czasach rosnącej izolacji społecznej przestrzenie wspólne odgrywają kluczową rolę w budowaniu więzi międzyludzkich.
„Teatro Dei Campi Radianti – Mondi Paralleli” to więc propozycja dynamicznej, żywej architektury, która wciąga odbiorcę w opowieść i daje mu możliwość współtworzenia doświadczenia.
