Konstancin-Jeziorna to polska stolica architektury rezydencjonalnej. Od XIX wieku w tej niewielkiej miejscowości licznie powstają kolejne domy, wille i siedliska. W planach są też większe inwestycje, a nawet instytucja kultury, której siedzibę ma zaprojektować Renzo Piano, jednak to właśnie zabudowa jednorodzinna stanowi trzon architektonicznej tożsamości podwarszawskiego uzdrowiska. Nowy akcent w tym krajobrazie proponuje pracownia Kuoo Tamizo Architects, która zaprojektowała rezydencję na obrzeżach Konstancina-Jeziorny. Czy betonowa ściana wystarczyła, by „sprowadzić” śnieżnobiałe prostopadłościany na ziemię?
Fundament to podstawa budowy — nie tylko w sensie konstrukcyjnym, jako platforma, na której wznosi się dom, czy logistycznym, jeśliby uwzględnić etapy procesu budowlanego, ale też estetycznym. Od czasów antycznych poczucie tektoniki w architekturze było ważnym kryterium, branym pod uwagę podczas projektowania elewacji budynków, które kreowano kierując się prostą logiką — to, co dźwiga, jest trwałe i masywne, powinno znajdować się na dole, zaś to, co lekkie i zdobne, niech kształtuje wyższe partie budynku.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
architektura ciążąca ku ziemi
Wydaje się, że podobne założenia przyjęto podczas projektowania domu A.108 w Konstancinie-Jeziornie. „Rezydencja Betonowa Ściana”, jak nazwano budowlę, posiada dwie kondygnacje naziemne, które od strony podjazdu wyraźnie zróżnicowano:
Architektura domu opiera się na wyraźnym podziale materiałowym: parter został obłożony surowym betonem o wyrazistej fakturze, podczas gdy piętro wyróżnia się gładką, białą powierzchnią. Charakterystycznym elementem projektu są ściany parteru, które wychodzą poza obrys piętra, subtelnie rozciągając się w kierunku ogrodu. Tworzą one zamknięte, kameralne przestrzenie, które nie tylko zapewniają prywatność, ale także kadrują widoki, eksponując naturalne piękno otoczenia.
— czytamy o projekcie rezydencji w Konstancinie-Jeziornej.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
zasada szklanego podziału
Oprócz wykorzystania betonowych okładzin, pokrywających ściany zewnętrzne w kondygnacji parteru, elewację frontową zaprojektowano z myślą o prywatności mieszkańców domu. Od frontu budowla została niemal pozbawiona przeszkleń, w leśnym krajobrazie Konstancina-Jeziorny funkcjonuje głównie jako geometryczna sylweta, złożona z kilku ślepych, wzajemnie przenikających się prostopadłościanów.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
Duże, poziome okna znajdują się jedynie w tej części kondygnacji parteru, którą ukryto za minimalistycznym ogrodzeniem oraz na wysokości pionu komunikacyjnego, sięgając od gruntu, aż po górną krawędź bryły domu. Wąskie przeszklenie przydaje horyzontalnej strukturze domu dodatkowej lekkości oraz oddziela od siebie główne kubatury, współtworzące jego bryłę.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
rozbita symetria
Zupełnie inaczej prezentuje się część budynku skierowana w stronę ogrodu. Tam obie kondygnacje pokryto jednolicie śnieżnobiałym, gładkim tynkiem. Znacznie większa część ścian została przeszklona — okna kryją się jednak w głębokich wnękach tarasu oraz loggii umieszczonej na kondygnacji. Dwa wklęsłe, prostokątne pola o podobnych proporcjach są głównymi elementami, budującymi wyraz architektoniczny elewacji od tej strony. Potencjalnie nieestetyczną symetrię mąci parterowa dobudówka, kryjąca garaż i dodatkowe pomieszczenia strefy dziennej oraz przepierzenia rozpięte pomiędzy krawędziami tarasu i loggii na piętrze.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
natura jako integralny element codzienności
Wnętrza domu zaprojektowano w zgodzie z tradycyjnym układem, w którym przestrzenie dostępne zarówno dla domowników, jak i ich gości zajmują strefę dzienną, zlokalizowaną w kondygnacji parteru, zaś pomieszczenia prywatne mieszczą się głównie na piętrze.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
Rozległe przeszklenia umożliwiają przenikanie wnętrza i zewnętrza, pozwalając naturze stać się integralnym elementem codziennego życia mieszkańców. Otwarte przestrzenie wewnętrzne zostały zaprojektowane z myślą o komforcie i funkcjonalności, oferując doskonałe warunki zarówno do odpoczynku, jak i do spotkań towarzyskich.
— czytamy.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
Od strony głównego wejścia, parter otwiera się na duży hol wejściowy, w którym umieszczono klatkę schodową, spozierającą przez wspomniane już, pionowe okno we frontowej elewacji budynku. Za nią znajduje się wielofunkcyjna, jednoprzestrzenna strefa dzienna, w której znalazł się obszerny salon, jadalnia oraz kuchnia z wyspą, skierowana w stronę ogrodu. Z niej można również dostać się do dodatkowego pokoju z osobną łazienką.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
Na piętrze znalazły się trzy sypialnie — dla jednej z nich zaprojektowano osobną łazienkę i garderobę, mieszkańcy dwóch pozostałych mogą korzystać ze wspólnej łazienki, dostępnej z części komunikacyjnej. Przez duże, rozpięte między stropami przeszklenia, każda z sypialni ma dostęp do głębokiej, wspólnej loggii o powierzchni ponad 30 metrów kwadratowych.
Rezydencja Betonowa Ściana w Konstancinie-Jeziornej
© Kuoo Tamizo Architects
W nowej rezydencji w Konstancinie-Jeziornie ściany przesłaniają nie tylko wnętrza budynku, ale i część przestrzeni wokół niego. Ściana frontowa w dolnej kondygnacji budynku wychodzi poza jego obrys i „zawija się” w stronę ogrodu, tworząc prywatny zakątek. W tej niewielkiej przestrzeni, na którą otwiera się jedno z okien salonu, rośnie spory świerk. Dzięki niemu nawet w środku srogiej, śnieżnej zimy, do wnętrz konstancińskiej rezydencji wpada nieco zieleni.
